DIETA W KANDYDOZIE

Candida albicans to grzyb, który jest częścią naszej naturalnej mikroflory i grupą mikroorganizmów, które powszechnie żyją w naszym ciele. Można go znaleźć w przewodzie pokarmowym, ustach i pochwie. W większości przypadków nie powoduje żadnych problemów, ale może powodować przerosty i infekcje. Candida albicans jest najczęstszą przyczyną zakażeń grzybiczych u ludzi. Nazwa gatunku, albicans, pochodzi od łacińskiego słowa „biały”, nawiązującej do ich koloru.

Zakażenie drożdżakami moczowymi

Gatunki Candida są najczęstszą przyczyną grzybiczych zakażeń dróg moczowych (ZUM), które mogą wystąpić w dolnej części dróg moczowych lub w niektórych przypadkach – w nerkach. Na rozwój tego rodzaju zakażenia mogą narazić: terapie antybiotykowe, cewnikowanie, cukrzyca i osłabiony układ odpornościowy.

Wiele osób z ZUM Candida nie odczuwa objawów. Jeśli jednak występują, mogą obejmować: częstszą potrzebę oddawania moczu, bolesne lub palące uczucie podczas oddawania moczu, ból brzucha lub miednicy, a także krew w moczu.

Leczenie jest zalecane tylko dla osób z objawami. Jeśli osoba jest cewnikowana, należy usunąć cewnik.

Grzybica pochwy

Zazwyczaj rodzaj bakterii zwanej Lactobacillus utrzymuje pod kontrolą ilość Candida w okolicy narządów płciowych. Jednak, gdy poziom Lactobacillus jest w jakiś sposób zaburzony, może dojść do przerostów Candidy, które powoduje infekcje. Najczęstsze powody zakażeń grzybicą pochwy są: antybiotyki, niekontrolowana cukrzyca, i autoimunosupresja. Najbardziej narażone są na nią kobiety w ciąży i osoby, którzy przyjmują doustne środki antykoncepcyjne lub są poddawane terapii hormonalnej.

Objawy zakażenia Candida narządów płciowych mogą obejmować: uczucie pieczenia podczas seksu lub oddawania moczu, swędzące lub bolesne uczucie w pochwie lub wokół niej, zaczerwienienie, podrażnienie lub obrzęk wokół pochwy, nieprawidłowe wydzielanie z pochwy, które może być wodniste lub grube i białe, wysypkę wokół pochwy lub na penisie.

Łagodne lub umiarkowane zakażenia narządów płciowych Candida można leczyć specyfikami bez recepty lub przyjmując pojedynczą dawkę doustnego leku przeciwgrzybiczego, jak flukonazol. W przypadku bardziej skomplikowanych infekcji można stosować dłuższą terapię w postaci kremu, pigułki lub maści.

Candida jamy ustnej

Pomimo, że Candida albicans jest normalną częścią mikroflory jamy ustnej, może powodować infekcje. Zakażenie może nie ograniczać się tylko do ust, ale rozprzestrzeniać się również na migdałki i tył gardła. W ciężkich przypadkach niewykluczone, iż obejmą również przełyk. Do czynników, w przypadku których występuje zwiększone ryzyko rozwoju pleśniawki ustnej, należą: antybiotyki, niekontrolowana cukrzyca, autoimunosupresja i używanie protezy.

Typowe objawy pleśniawki ustnej obejmują: białe plamy w ustach, które mają wygląd twarogu i mogą krwawić po dotknięciu, pieczenie lub bolesne uczucie w ustach, zaczerwienienie w ustach lub w kącikach ust, trudności z jedzeniem lub połykaniem, utratę smaku i uczucie przypominające bawełnę w ustach.

Candida w postaci pleśniawki ustnej jest leczona lekami przeciwgrzybiczymi w postaci pigułki, płynu lub pastylki do ssania. Jeśli zakażenie nie będzie leczone, może prowadzić do ogólnoustrojowej infekcji, szczególnie u osób z osłabionym układem odpornościowym.

Zakażenia skóry

Gatunki Candida albicans mogą zakażać również skórę i błony śluzowe, jak pachy, pachwiny, skóra między palcami u rąk i nóg, kąciki ust czy obszar pod piersiami, ponieważ te ciepłe i wilgotne obszary zapewniają dobre warunki do rozwoju drożdży. Inne czynniki ryzyka rozwoju zakażenia skóry Candida obejmują: noszenie obcisłej lub syntetycznej bielizny, niewystarczającą higienę lub rzadką zmiana bielizny, w tym pieluch u niemowląt, przyjmowanie antybiotyków lub leków kortykosteroidowych, cukrzycę i osłabiony układ odpornościowy.

Najczęstszym objawem zakażenia skóry Candida jest czerwona wysypka, która tworzy się w obszarze dotkniętym chorobą. W niektórych przypadkach mogą powstawać zmiany podobne do pęcherzy. Skóra jest czasem pogrubiona lub wytwarza białą substancję o wyglądzie twarogu.

W celu usunięcia zakażenia skóry zazwyczaj są podawane kremy przeciwgrzybicze, które mogą zawierać leki przeciwgrzybicze, takie jak klotrimazol, mikonazol i ekonazol. Dla złagodzenia świądu lub obrzęku można również zaaplikować krem steroidowy, a w przypadkach, w których zakażenie jest powszechne – doustne tabletki flukonazolu.

Candidemia

Candidemia to zakażenie krwi gatunkami Candida, które może prowadzić do długich pobytów w szpitalu i śmiertelnych powikłań. Czynniki ryzyka obejmują: immunosupresję, stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania, poważne operacje i umieszczenie urządzenia medycznego, takiego jak rura podająca pokarm lub cewnik.

Objawy candidemii mogą przypominać objawy posocznicy bakteryjnej i mogą obejmować: gorączkę, niewydolność nerek i szok ogólnoustrojowy. Może być ona zdiagnozowana, gdy drożdże są izolowane z próbki krwi.

Leczenie zależy od gatunku Candida powodującego zakażenie i może obejmować dawki dożylne flukonazolu, kaspofunginy, mikafunginy lub amfoterycyny B. Należy również usunąć cewniki.

Zapalenie wsierdzia

Grzybicze zapalenie wsierdzia jest infekcją wewnętrznej wyściółki serca, która obejmuje komory serca i zastawki. Jest bardzo poważnym stanem o wysokiej śmiertelności, za który w 24%–46% odpowiada zapalenie grzybicze. Czynniki ryzyka zapalenia wsierdzia obejmują: osłabiony układ odpornościowy, zaburzenia serca lub wady, przedłużone stosowanie antybiotyków, chirurgię sercowo-naczyniowa oraz implantację urządzeń medycznych, takich jak rurka do karmienia, cewnik lub protezy zastawek serca.

Objawy grzybiczego zapalenia wsierdzia mogą obejmować: gorączkę, kaszel, trudności z oddychaniem i ogólny ból ciała, czasami w kończynach dolnych. Diagnoza może być trudna, ponieważ symptomy choroby często są podobne do zapalenia wsierdzia wywołanego przez bakterie.

Leczenie może obejmować dożylny flukonazol lub amfoterycynę B, usunięcie każdego zakażonego urządzenia medycznego i ewentualne chirurgiczne usunięcie grzyba z tkanki.

Kandydoza wewnątrzbrzuszna

Kandydoza wewnątrzbrzuszna może być również określana jako Candida peritonitis. To zapalenie błony śluzowej brzucha spowodowane przez drożdże. Stan ten jest najczęściej wywoływany przez Candida albicans, chociaż mogą to powodować również inne gatunki grzyba. Niektóre czynniki ryzyka rozwoju kandydozy wewnątrzbrzusznej obejmują: operację lub procedurę brzuszną, dializę otrzewnową, antybiotykoterapię i cukrzycę.

Objawy kandydozy w obrębie jamy brzusznej mogą być bardzo podobne do bakteryjnego zapalenia otrzewnej i obejmować: ból lub wzdęcia, gorączkę, nudności i wymioty, uczucie zmęczenia, biegunkę i zmniejszony apetyt.

Leczenie może obejmować leki przeciwgrzybicze, takie jak: flukonazol, amfoterycyna B, kaspofungina i mikafungina. Jeśli zauważysz objawy, które są zgodne z objawami zakażenia Candida, skontaktuj się z lekarzem w celu uzyskania właściwej diagnozy i leczenia.

Dieta w kandydozie

Dieta Candida ma na celu poprawę zdrowia jelit, zmniejszenie stanu zapalnego i zwiększenie odporności. Jest dietą niskocukrową i przeciwzapalną, która sprzyja zdrowiu jelit i eliminuje cukry, które zasilają przerost grzyba. Zasady diety obejmują usuwanie dodanych cukrów, spożywanie sfermentowanej żywności i unikanie czynników prozapalnych, takich jak gluten i przetworzona żywność. Obejmują zatem warzywa nieskrobiowe, niektóre owoce o niskiej zawartości cukru, zboża bezglutenowe, wybrane produkty mleczne i żywność fermentowaną.

Zdrowie jelit związane jest z odpornością, kontrolą glukozy, zdrowiem serca i trawieniem. Ostatnie badania odkryły nawet powiązania między zdrowiem jelit a zdrowiem psychicznym. Można śmiało powiedzieć, że niezdrowe jelita mogą powodować problemy w każdej części ciała. Poprawiając zdrowie jelit i przywracając równowagę bakterii i drożdży, które żyją w organizmie, można uzyskać ulgę w objawach Candida, takich jak wzdęcia, niestrawność, infekcje drożdży, zmęczenie, nudności, biegunka i gazy.

Jedną z głównych przyczyn dysbiozy jelit i przerostu grzybów jest dieta pełna słodkich, przetworzonych, śmieciowych produktów spożywczych. Te pokarmy są bogate w cukry, które odżywiają przerost Candida, a jako bogate w składniki prozapalne uszkadzają jelito i powodują stan zapalny w całym ciele.

Dieta w Candida to jedna z najtrudniejszych do przygotowania diet. Warto skorzystać z wiedzy i doświadczenia fachowców, aby to, co jemy, powodowało poprawę stanu jelit i całego organizmu.

Close Menu